Partner projektu TENDERIX – Pierwsza AI w zamówieniach publicznychOpracował Dominik Žlebek
Zwykła procedura ustawodawcza na podstawie art. 294 Traktatu o funkcjonowaniu UE. Etapy oznaczone jako oczekiwane odpowiadają zwykłemu przebiegowi procedury, nie są to ogłoszone terminy. Strona jest uzupełniana w miarę postępu prac.
Rewizję dyrektyw w sprawie zamówień publicznych zapowiedziała przewodnicząca Komisji w wytycznych politycznych na lata 2024–2029, a Komisja włączyła ją do swojego programu prac. Potrzebę zmian podkreśliły raporty Maria Draghiego o konkurencyjności i Enrica Letty o jednolitym rynku.
Komisja zbierała materiały do oceny skutków i równolegle prowadziła konsultacje publiczne w formie kwestionariusza. W odpowiedzi na zaproszenie do zgłaszania uwag wpłynęło 746 uwag, na kwestionariusz odpowiedziało 1037 respondentów. Wypowiedzieli się zamawiający, przedsiębiorstwa, stowarzyszenia branżowe, organizacje pozarządowe i związki zawodowe.
Komisja opublikowała wniosek dotyczący rozporządzenia w sprawie zamówień publicznych i koncesji, uchylającego dyrektywy 2014/23/UE, 2014/24/UE i 2014/25/UE. Wraz z wnioskiem ukazały się załączniki 1–8, ocena skutków SWD(2026) 591, jej streszczenie SWD(2026) 592 i tabela pomocniczości SWD(2026) 590. Na razie tylko po angielsku, oficjalną polską wersję Komisja doda w EUR-Lex później.
Wniosek trafia do Parlamentu Europejskiego i Rady, które decydują o nim wspólnie. Parlamenty narodowe mają osiem tygodni na sprawdzenie zgodności z zasadą pomocniczości. Przydzielenie wniosku właściwej komisji Parlamentu i wyznaczenie sprawozdawcy to pierwsze widoczne kroki.
Opinię o wniosku wydają Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Europejski Komitet Regionów. Konsultacja jest obowiązkowa, ale opinie nie wiążą ustawodawców.
Sprawozdawca przedstawia projekt sprawozdania, posłowie zgłaszają poprawki, a komisja nad nimi głosuje. W sprawach zamówień publicznych właściwa jest zwykle Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów (IMCO). Ten etap trwa zwykle najdłużej, a jego dokumenty długo są dostępne tylko po angielsku.
Równolegle wniosek analizują eksperci państw członkowskich w grupie roboczej Rady. Wynikiem jest zwykle tak zwane podejście ogólne, czyli stanowisko negocjacyjne Rady zatwierdzone przez ministrów.
Parlament na posiedzeniu plenarnym przyjmuje swoje stanowisko negocjacyjne. Od tego momentu obie strony mają swoje teksty i mogą rozpocząć się negocjacje.
Przedstawiciele Parlamentu, Rady i Komisji szukają w trilogach kompromisowego tekstu. Wynikiem jest wstępne porozumienie, które następnie zatwierdzają obie instytucje.
Parlament i Rada przyjmują ostateczny tekst, który zostaje podpisany i opublikowany w Dzienniku Urzędowym UE we wszystkich językach urzędowych. Dopiero wtedy powstaje oficjalna polska wersja.
Zgodnie z art. 149 wniosku rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym.
Wniosek przewiduje dwuletni okres do rozpoczęcia stosowania. Dopiero od tego dnia zamówienia będą faktycznie udzielane według rozporządzenia i jednocześnie przestaną obowiązywać dotychczasowe dyrektywy. Do tego czasu obowiązują dotychczasowe przepisy i polska ustawa – Prawo zamówień publicznych.
Ostatnia aktualizacja 2026-09-13. Brakuje tu jakiegoś etapu? Napisz na [email protected].